احادیث
امام هادی علیه السلام
1. فروتنى آن است كه با مردم چنان كنى كه دوست دارى با تو چنان باشند.
(المحجة البیضاء ، ج 5 ، ص 225)
2. براى خداوند بقعههایى است كه دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود و دعاى دعاكننده را به اجابت رساند ، و حائر حسین (ع) یكى از آنهاست.
(تحفالعقول ، ص 510)
3. هر كس از خدا بترسد ، مردم از او بترسند ، و هر كه خدا را اطاعت كند ، از او اطاعت كنند ، و هر كه مطیع آفریدگار باشد ، باكى از خشم آفریدگان ندارد ،
و هر كه خالق را به خشم آورد ، باید یقین كند كه به خشم مخلوق دچار مىشود.
(تحف العقول ، ص 510)
4. كسى كه چهل روز گوشت نخورد بد خلقى پیدا كند ، و كسى كه چهل روز پى در پى نیز گوشت بخورد اخلاقش بد مىشود.
(بحار الانوار ، ج 56 ، ص 326)
5 . به راستى كه خدا ، جز بدانچه خودش را وصف كرده ، وصف نشود . كجا وصف شود آنكه حواس از دركش عاجز است ، و تصورات به كنه او پى نبرد ، و در دیدهها نگنجد ؟ او با همه نزدیكیش دور است و با همه دورىاش نزدیك . كیفیت و چگونگى را پدید كرده ، بدون اینكه خود كیفیت و چگونگى داشته باشد . مكان را آفریده بدون اینكه خود مكانى داشته باشد . او از چگونگى و مكان بر كنار است . یكتاى یكتاست ، شكوهش بزرگ و نامهایش پاكیزه است.
(تحف العقول ، ص 510)
6. هر كه بر طریق خداپرستى محكم و استوار باشد ، مصائب دنیا بر وى سبك آید ، گر چه تكه تكه شود.
(تحف العقول ، ص 511)
7. اگر بگویم كسى كه تقیه را ترك كند مانند كسى است كه نماز را ترك كرده ، راست گفتهام.
(تحف العقول ، ص 511)
8. شخص شكرگزار ، به سبب شكر ، سعادتمندتر است تا به سبب نعمتى كه باعث شكر شده است . زیرا نعمت كالاى دنیاست و شكرگزارى ، نعمت دنیا و آخرت است .
(تحف العقول ، ص 512)
9. خداوند دنیا را سراى امتحان و آزمایش ساخته و آخرت را سراى رسیدگى قرار داده است ، و بلاى دنیا را وسیله ثواب آخرت ، و ثواب آخرت را عوض بلاى دنیا قرار داده است.
(تحف العقول ، ص 512)
10. ستمكار بردبار ، بسا كه به وسیله حلم و بردبارى خود از ستمش گذشت شود و حقدار نابخرد ، بسا كه به سفاهت خود ، نور حق خویش را خاموش كند.
(تحف العقول ، ص 512)
11. كسى كه خود را سبك مىشمارد ، از شر او در امان مباش.
(تحف العقول ، ص 512)
12. اگر مردم مسیرى را انتخاب كنند و در آن گام نهند من به راه كسى كه تنها خدا را خالصانه مىپرستد خواهم رفت.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 245)
13. حسد نیكوییها را نابود سازد.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
14. تكبر و غرور ، دشمنى آورد.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
15. فقر یعنى آزمندى نفس است و ناامیدى بسیار.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص368)
16. بخل ناپسندهترین خلق و خوى است.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
17. طمع خصلتى ناروا و ناشایست است.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
18. امام هادى (ع) به كسى كه در ستایش از ایشان افراط كرده بود فرمودند : از این كار خوددارى كن كه تملق بسیار ، بدگمانى به بار مىآورد ، و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد ، از تملق او دست بردار و حسن نیت نشان ده.
(مسند الامام الهادى ، ص 302)
19. هر گاه در زمانهاى عدل بیش از ظلم رایج باشد ، بدگمانى به دیگرى حرام است ، مگر آنكه آدمى بدى از كسى ببیند ، و هرگاه در زمانهاى ظلم بیش از عدل باشد ، تا وقتى كه آدمى خیرى از كسى نبیند ، نباید به او خوشبین باشد.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
20. بهتر از نیكى نیكوكار است ، و زیباترین از زیبایى ، گوینده آن است ، و برتر از علم حامل آن است ، و بدتر از بدى ، عامل آن است ، و وحشتناكتر از وحشت ، آورنده آن است.
(مسند الامام الهادى ، ص 304)
21. از كسى كه بر او خشم گرفتهاى ، صفا و صمیمیت مخواه و از كسى كه به وى خیانت كردهاى ، وفا مطلب ، و از كسى كه به او بدبین شدهاى ، انتظار خیرخواهى نداشته باش ، كه دل دیگران براى تو همچون دل تو براى آنهاست.
(مسند الامام الهادى ، ص 305)
