|
بازدید حضرت آیت الّله یزدی از مؤسسه امام هادی علیه السلام
|
|
|
|
|
نگارش یافته توسط mahdi
|
|
11 شهریور 1388 ساعت 13:06
|
|

در این بازدید ابتدا مسئول مؤسّسه به معرّفی کارهای انجام شده و در دست اقدام پرداختند. سپس آیت الله یزدی سخنانی پیرامون توجه به قرآن و سنت به طور انفکاک ناپذیر فرمودند که اجمالی از این سخنان به شرح زیر است.
بسم الله الرحمن الرحیم : الحمدلله مؤسسه به نام حضرت هادی سلام الله علیه است. طبعاً همین نامگذاری سبب ترویج از امام(ع) است که کمتر در این بار ه بحث شده و یا شرح حال آن حضرت که، شاید عامۀ مردم و شیعیان غیراز ذکر نام ایشان در ردیف ائمه علیهم السلام چیز دیگری ندانند.کارهای شما، خیلی ارزنده است و خدارا شکر، آن چیزیکه درذهنم بود و علیالقاعده شاید شما هم در کارهایتان به آن توجه دارید این مسأله هست.ما در حوزه های علمیه در این قرون اخیر نسبت به قرآن، خیلی بی توجهی شده ایم و واقعاً بايد در عمل ثابت كنيم كه قرآن بدون سنت كافى نيست، سنت بدون قرآن هم كافى نيست. راجع به اعتقادات مرحوم صدوق، انسان وقتى متن را مىخواند بخشی از كار تحقيقى اين هست، كه محرز شود متن کتاب مال مرحوم صدوق است و هيچ كس در آن تصرّف نكرده است و مثلاً كم و زياد نشده است و آن کتابی كه اکنون در دست ما هست، همانى کتابی است كه مرحوم صدوق مرقوم فرمودند، و كار دیگر اين است كه بررسی کنیم، که اين جمله از متن چه مىخواهد بگويد. آيا متفاهَم از اين جمله چه است؟در كارهای علمى- فقهى باید اولین قدم را توسط قرآن برداشت.الان در دروس خارج حوزه با توجه به بیان اقوال مختلف در اول درس یک پیش قضاوتی هم در ذهن استاد و هم در ذهن شاگرد می آید ، در حالی که باید خالى الذهن، قبل از هيچ نوع قضاوتى شروع کرد، بعد باز هم به كمك بخشى از قرآن به تفسیر بخش ديگر پرداخت. خيلى جاها هست كه آيات كمك یکديگر مىآيد و آن مبناى كار مرحوم علاّمه است... بعد از قرآن، سنت به كمك مىآيد و مراد قرآن را توضيح مىدهد، بعد از سنت، موقع طرح مسأله فتاوى مىشود. البته فتاواى كسانى كه در عصر نزدیک به ائمه علیهمالسلام بودند را میتوان احتمال قوى داد كه اين فتاوا از روايات گرفته شده است، مثلاً همين كار شما در این رابطه كه كسانى كه فتاواىشان متن روايات بوده و مرحوم آقاى بروجردى هم اشاره فرمودند. اصلاً زمانى رسالههاىعمليه هم كه تنظيم مىفرمودند از متون روايات مىگرفتند و رساله شان متن روايات بود.همانطور که شما فرموديد در يك بخش همين كار را كردهايد، یعنی مسألهاى كه توى كتاب فتوايى آمده است و يا كتاب شخص آمده است اين همان روايات هست كه به اين شكل آمده است و اين اشاره به همان زمان است. بعد فتاواى اين قبيل اشخاص مثل سنت اعتبار دارد، مثل سنت ارزش و قيمت تحقيقى دارد. بعدش در آخرهم، نوبت اصول عمليه هست مثل استصحاب، اشتغال، برائت، احتياط و هرچه هست كه مسأله را تمام مىكند اگر به اين روش در كارها توجه بيشترى بكنيم اعتبار به قرآن و استفاده از قرآن بيشتر خواهد شد و معمولاً متينتر و دقيقتر خواهد شد.تحقيق بعدى در محتواى روايات هست، خوب محتواى روايات تحقيق جدايى دارد، در حقيقت اين طور كه من تصور مىكنم الآن كارهاى شما قسمت عمدهاش روش تحقيق روى بخش اول است يعنى بيشتر براى اثبات اين كه اين روايت مال امام(ع) هست، يا مال صدوق(ره) هست مثلاً فرض كنيد در زيارت عاشورا، اينکه ثانياً، ثالثاً، رابعاً از معصوم آمده، يا نه خيلى تفاوت مىكند؟اين روى اعتقاد خيلى تأثیر مىگذارد. اگر از معصوم آمده باشد، يك نوع معنا و تفسير مىشود ولى اگر يك كسى با سليقه آورده باشد يك جور ديگر قابل تفسير مىشود و اين خودش خيلى اعتبار و ارزش دارد، به هر صورت كارهاى تحقيقى قهراً اعتبار و ارزش علم را بالاتر مىبرد و يا به تعبير مقام معظم رهبرى، امروز توليد علم ، انواع و اقسامى دارد و يك بخشش هم همين بخش است. خداوند انشاءاللَّه به شما توفيق بدهد ومؤيّد و منصور باشيد. واقعاً خدمت به حوزه هست و از حوزه هم اين توقّع هست كه در مسیر این کارها كمك بكند.لازم به ذکر است این بازدید که حدود سه به طول انجامید، که بعداً جزوۀ آن از طریق سایت منتشر خواهد شد.
|